Wednesday, May 22, 2013

Οι χρόνοι και οι χώροι της μητρόπολης είναι δικοί μας



































Να ‘μαστε λοιπόν. Ακόμα εδώ.
Με την άνομη αξιοπρέπεια, κόντρα στην σιδερόφρακτη νομιμοφροσύνη. 
Για να μη γίνει συνήθεια ο φόβος. Για να μη γίνει νόμος η σιωπή.
Για να συνεχίσουμε ν’ αναζητούμε διαρκή περάσματα, ν’ ανοίγουμε συλλογικές ρωγμές, 
να κυοφορούμε συνολικές ρήξεις. 

Friday, May 17, 2013

Χρόνια Πολλά στις Καταλήψεις!



4 χρόνια οικειοποίησης της γης, χωρίς ιδιοκτησιακούς τίτλους, χωρίς λογικές χρηστικότητας και κέρδους.
4 χρόνια συλλογικής δημιουργίας, δράσεων και προτάσεων που συναρθρώνονται με άλλες προτάσεις του αγώνα, στην προοπτική μιας κοινωνίας αυτοοργανωμένης, αλληλέγγυων και ίσων. Απέναντι στον αστικό, εξουσιαστικό πολιτισμό που μας θάβει, που γεννάει εκμετάλλευση, ανισότητες και διαχωρισμούς, δημιουργούμε εμείς τον κόσμο που θέλουμε για την εκπλήρωση των επιθυμιών, επιλογών και αναγκών μας, ισότιμα και συλλογικά.
Τον κόσμο χωρίς εξουσία.

ΕΔΑΦΙΚΟΠΟΙΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΠΙΘΥΜΙΑ ΜΑΣ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΙΣΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

Wednesday, May 15, 2013

Σχετικά με την απειλή διακοπής ρεύματος στη κατάληψη στέγης Σαχίνη 3 (Ιωάννινα)



Ενημέρωση σχετικά με την απειλή διακοπής ρεύματος στη κατάληψη στέγης Σαχίνη 3
    
 Στις 9:30 το πρωί της Δευτέρας 13 Μάη 2013 μας χτύπησε το κουδούνι ένας υπάλληλος της ΔΕΗ. Αρχικά μας ζήτησε να του ανοίξουμε το κουτί που υπάρχει το ρολόι και μας ενημέρωσε πως το ρεύμα είναι κομμένο εδώ και χρόνια, λόγω των μεγάλων χρωστούμενων του ιδιοκτήτη και αναρωτήθηκε πως και έχουμε φως.  Αφού αρνηθήκαμε να μπούμε στη διαδικασία να ανοίξουμε το κουτί τον ενημερώσαμε ότι κάνει λάθος, μιας και εμείς από την πρώτη μέρα που βρεθήκαμε στο σπίτι το ρεύμα υπήρχε και δεν κάναμε κανένα είδους επανασύνδεση. Εκείνος τότε άρχισε να μας λέει ότι αυτό που κάνουμε είναι παράνομο και μας απείλησε ότι θα καλέσει το τεχνικό τμήμα για να προβεί στο κόψιμο του ρεύματος. Εμείς από τη μεριά μας του κάναμε γνωστό ότι το σπίτι τελεί υπό κατάληψη σχεδόν 2 μήνες τώρα και πως ήταν παρατημένο για πάνω από 10 χρόνια. Επίσης πως δεν έχουμε σκοπό να πληρώνουμε για ανάγκες ζωτικές όπως είναι το φως, το ζεστό νερό και το να έχεις τη δυνατότητα να μαγειρέψεις. Εκείνος έφυγε συνεχίζοντας τις απειλές του. Κάτοικοι του σπιτιού επισκέφθηκαν αμέσως τη ΔΕΗ με σκοπό να βρουν τον διευθυντή αλλά ενημερώθηκαν πως ήταν εκτός.
      
Την επόμενη μέρα Τρίτη 13 Μάη κάτοικοι της κατάληψης στέγης Σαχίνη 3 και αλληλέγγυος κόσμος στις 12 το πρωί βρέθηκε στη ΔΕΗ και πραγματοποίησε παρέμβαση μοιράζοντας το κείμενο της κατάληψης σε πολίτες και εργαζόμενους, κρεμάστηκε πανό που έγραφε «Κανένας άνθρωπος χωρίς σπίτι, κανένα σπίτι χωρίς ρεύμα» και πετάχτηκαν φέιγ βολάν που είχαν γραμμένα τα εξής: «αρκετά με την κονόμα», «οι βιοτικές μας ανάγκες δεν είναι εμπόρευμα» και «κάτω τα χέρια από τις καταλήψεις».

Στη συνέχεια αναζητήσαμε να βρούμε τον υπεύθυνο για να του επικοινωνήσουμε το λόγο της επίσκεψης μας. Γίναμε για λίγο μπαλάκι στο ισόγειο και τους δύο ορόφους μιας και κανείς από τους αρμόδιους ξαφνικά δεν είχε την ευθύνη για τίποτα εκεί μέσα. Τελικά αν και αναρμόδιοι όπως ήθελαν να δηλώνουν (μέσα σε αυτούς και ο διευθυντής) τους ξεκαθαρίσαμε ότι δεν υπάρχει περίπτωση να πληρώσουμε τίποτα και να βγάλουν από το μυαλό τους να μας κόψουν το ρεύμα. Δεν αναγνωρίζουμε τη παροχή ρεύματος ως εμπόρευμα αλλά ως κοινωνικό αγαθό. Ήδη πληρώνουμε αρκετά για να καταφέρνουμε να επιβιώνουμε σε αυτή τη κοινωνία που ζούμε. Δε νοείτε να υπάρχουν άδεια σπίτια και σπίτια χωρίς ρεύμα σε μια εποχή με τόση ανεργία και φτώχεια. Εμείς δεν είμαστε διατεθειμένοι να μείνουμε με σταυρωμένα τα χέρια μένοντας άστεγοι και χωρίς πρόσβαση σε αγαθά πρώτης ανάγκης επειδή κάποιοι θέλουν να τα οικονομάνε και να παίζουν με τις ζωές μας. Η παρέμβαση διήρκησε γύρω στη μία ώρα και έπειτα αποχωρήσαμε.

ΔΕ ΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΖΩΗ ΜΕ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ
Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ

Κατάληψη στέγης Σαχίνη 3                      
saxini3.squat@gmail.com

Πηγή: Αυτόνομο Ραδιόφωνο Ιωαννίνων
http://www.radio-i.org/index.php/homepage.html

Monday, May 13, 2013

Η θεατρική ομάδα buffonata παρουσιάζει...


Friday, May 03, 2013

Πορεία - Συναυλία 10/5/2013


Είμαστε ο στόχος...

... και ας μη ξεγελιόμαστε, είμαστε όλοι και όλες εμείς, ντόπιοι και μετανάστες, όλοι οι από κάτω της ταξικής πυραμίδας.

Η επίθεση που έχει εξαπολύσει κράτος και κεφάλαιο, συντονισμένα και με απόλυτη στρατιωτική πειθαρχία, ολοένα εντείνεται. Η σύμπραξη ντύνεται το μανδύα της σωτηρίας της χώρας, αλλά σε καμία περίπτωση δε φαίνεται μέλημά της να είναι η σωτηρία των ανθρώπων από τη μιζέρια, την ανέχεια, την ανεργία, την υποδούλωση, το θάνατο. Η γραμμή είναι μία: η υποταγή μας σε κεφάλαιο, εγχώριο και μη, και κράτος, άνευ όρων και ορίων. Απαιτείται πλέον ευθυγράμμιση με τις προσταγές και τα ιδεολογήματα της εξουσίας.

Ξέρουν ότι υποτάσσεσαι όταν φοβάσαι. Σε αυτό ακριβώς είναι που στηρίζονται οι από πάνω της ταξικής πυραμίδας˙ το χρησιμοποιούν ως το δυνατό τους όπλο με οποιονδήποτε τρόπο προκείμενου να επιτύχουν.  Η ρητορική  και οι πρακτικές της καταστολής και του τρόμου, είναι το άλλο «πόδι» που βοηθά το σύστημα να ορθοποδήσει και να ποδοπατήσει αυτούς που θεωρεί παραφωνία στα σχέδια του. Με κρατικές, παρακρατικές και φασιστικές μεθόδους.

Καταπατώντας εργασιακά κεκτημένα, είτε μέσα από πολυνομοσχέδια και μνημόνια, είτε κατακερματίζοντας την εργατική τάξη σε ντόπιους και μετανάστες, νόμιμους και παράνομους, είτε καταστέλλοντας βίαια, δια της αστυνομικής οδού, εργατικούς αγώνες.
Καταπατώντας, περιφράσσοντας και ξεπουλώντας ελεύθερους δημόσιους χώρους σε μικρά και μεγάλα αφεντικά ( βλ. Χαλκιδική, Πεδίον του Άρεως, πλατεία Βικτωρίας), στο όνομα της ανάπτυξης και της ανάπλασης, πάντα με την αστυνομία να παίζει το ρόλο του μπράβου στα εκκολαπτόμενα τσιφλίκια.
Καταδικάζοντας και στοχοποιώντας «περιθωριοποιημένες» κοινωνικά ομάδες (βλ. οροθετικές, τοξικοεξαρτημένους) ως δημόσιους κινδύνους και με επιχειρήσεις τύπου Θέτις, φροντίζει για την καθαρότητα που θέλει να επιβάλει στέλνοντάς τους σε στρατόπεδα συγκέντρωσης (Αμυγδαλέζα) και φυλακές, προκειμένου η φιλήσυχη οικογενειοκρατούμενη  κοινωνία να μη χάσει τη βόλεψή της και να χωνέψει το δόγμα του νόμου και της τάξης.

Καταστέλλοντας και εκκενώνοντας αυτοοργανωμένους χώρους, καταλήψεις, κινηματικά μέσα αντιπληροφόρησης, σημεία που ιδεολογικά και πρακτικά θεωρούνται απειλή για ένα κράτος τάξης και ασφάλειας, μιας και προτείνουν ένα διαφορετικό τρόπο οργάνωσης και ζωής. Διώκοντας, βασανίζοντας και φυλακίζοντας αγωνιστές.
Κυνηγώντας και στοχοποιώντας  τους μετανάστες σαν την πληγή για όλα τα κακά που ζει αυτή η χώρα, διαχέοντας και συντηρώντας φασιστικά ιδεολογήματα, και με μέτρα, όπως επιχειρήσεις Ξένιος Δίας, στρατόπεδα συγκέντρωσης και απελάσεις, φροντίζει να παρουσιάσει έργο και να δώσει άλλοθι ανακούφισης στα ξενοφοβικά και ρατσιστικά κομμάτια της κοινωνίας. Δεκανίκι βέβαια στο έργο του κράτους, και πιστός σύντροφός του, αποτελούν όλα τα φασιστικά απολειφάδια, εκλεγμένα και μη, που πιστεύουν πως είναι κάτι ανώτερο και έχουν εξουσία,  όταν εξαπολύουν πογκρόμ (κέντρο αθήνας, άγ. Παντελεήμονας) και επιθέσεις σε μετανάστες (με πιο πρόσφατο τους πυροβολισμούς στη Μανωλάδα).
αλλά είμαστε και το βέλος

Σε όλους αυτούς  που οραματίζονται μια κοινωνία ομογενοποιημένη, καθαρή και υποταγμένη, καθ’ όλα ελεγχόμενη και προβλεπόμενη,  μια κοινωνία φόβου, που τίποτα διαφορετικό δε θα ακούγεται, δε θα επιβιώνει, πρέπει να απαντήσουμε συνολικά και συλλογικά.  Γιατί δείγματα τέτοιων οραματισμών ο κόσμος έχει ζήσει στο πετσί του πολλά. Κι αν δεν έχει ζήσει η ιστορία είναι καταγεγραμμένη και μη αναστρέψιμη. Ο καθένας πρέπει να γνωρίζει ότι ο διαφορετικός, ανάλογα με τις  καταστάσεις και τις συνθήκες, μπορεί να είναι οποιοσδήποτε από εμάς. 
Και επειδή δεν αναγνωρίζουμε στον εαυτό μας, ούτε σε πολλούς από τους γύρω μας τη διάθεση ούτε να σωπάσουν, ούτε να μείνουν σπίτια τους, ούτε να περιμένουν υπομονετικά τον πέλεκυ να πέσει στο κεφάλι  τους θα αντιστεκόμαστε και θα αγωνιζόμαστε μέχρι το τέλος. Μέχρι το εμείς να γίνει όλοι. Άνθρωποι ομότιμοι που δε θα φοβούνται συστήματα και κράτη, που δε θα διαχωρίζουν το διπλανό τους βάσει φύλου και φυλής, που θα πορεύονται σε μια αταξική κοινωνία.  Μέσα από τη συλλογική αντίσταση, την αυτοδιαχείρηση της ζωής μας και τη διεκδίκηση της καθημερινότητάς μας, τον ταξικό πόλεμο μακρυά από εθνικούς, κοινωνικούς και φυλετικούς διαχωρισμούς.
                                                                                                                                                                                                                                                                                         Villa Amalias - Μάιος 2013


Nous sommes la cible...
... et il ne faut pas se tromper, nous la sommes toutes et tous, indigènes et immigrants, nous, qui sommes en bas de la pyramide de classe.
L'attaque qu’ont lancée le capital et l'état, de manière coordonnée et avec une discipline militaire absolue, s’intensifie de plus en plus. Cette alliance est vêtue du manteau du sauvetage du pays, mais sa préoccupation ne semble en aucun cas être sauver les gens de la misère, la pauvreté, le chômage, l'esclavage, la mort. Il n’y a qu’une seule ligne: notre soumission inconditionnelle et sans limites au capital, domestique ou pas, et à l'état. Nous sommes en plus obligé-e-s de s'aligner avec les impératifs et les idéologies du pouvoir.
Les gens du pouvoir savent que quand on a peur, on est soumis. C’est exactement sur cette peur que comptent ceux qui sont en haut de la pyramide de classe˙ ils l’utilisent comme leur arme forte afin de réussir. La rhétorique et la pratique de la répression et de la terreur sont l'autre "pilier", qui permet au système de se rétablir et de piétiner ceux qui sont considérés comme dissonance pour ses projets. À l’aide des méthodes fascistes, étatiques et para-étatiques.
Ils violent les acquis du droit du travail, soit avec des projets de loi multiples et des mémorandums, soit par la fragmentation de la classe ouvrière en locaux et immigrants, légaux et illégaux, soit par la répression violente de luttes ouvrières avec l'aide de la police.
Ils piétinent, ils ferment et vendent les espaces publiques libres aux petits et grands patrons (voir Chalcidique, Parc d’Alexandras, Place Victoria), au nom du développement et de la restructuration, toujours avec la police, qui joue le rôle d'un homme de main dans une grande ferme en éclosion.
Ils condamnent et ils mettent en cible des groupes sociaux "marginalisés" (voir toxicomanes, séropositifs), considérés comme danger public, et ils entreprennent des opérations de type "Thétis", qui essaie d’imposer le "nettoyage" en envoyant les "indésirables" dans les  camps de concentration (Amygdaleza) et dans les prisons, afin que la paisible société dominée par la famille maintienne ses privilèges et s’adapte à la doctrine de la loi et l'ordre.
Ils répriment et ils évacuent des espaces autogérés, des squats, des moyens de contre-information du mouvement, qui sont considérés comme une menace à l'ordre public et la sécurité d'état du point de vue idéologique et pratique, puisqu’ils proposent une façon différente d'organisation et de vie. Ils poursuivent, ils torturent et ils emprisonnent les gens qui sont en lutte.
En chassant et en ciblant les immigrants comme "plaie" pour tout le mal que vit ce pays, ils diffusent et préservent des idéologies fascistes et, avec des mesures telles que "l’opération Xenios Dias", les camps de concentration et les déportations, ils essaient de montrer qu’ils font de l’œuvre et donner un alibi de secours aux parts xénophobes et racistes de la société. Bien sûr, tous les déchets fascistes, élus ou pas, servent de béquilles et de compagnons fidèles aux actions de l’état, en croyant qu'ils sont quelque chose de supérieur qui a le pouvoir de déclencher des pogroms (centre d’Athènes, Agios Panteleimonas) et des attaques contre les immigrés (plus récemment, dans Manolada, où ils ont blessé à coups de feu une trentaine des ouvriers immigrés).

mais nous sommes aussi la flèche
À tous ceux qui rêvent d’une société homogène, pure et docile, entièrement contrôlée et prévisible, une société de peur, où rien de différent ne se fera entendre ni ne survivra, nous devons donner une réponse totale et collective. Parce que le monde a vécu dans sa peau beaucoup d’exemples de ces visions. Et s’il n'a pas vécu, l'histoire est inscrite et irréversible. Tout le monde doit être conscient que le "différent", la "différente", en fonction des faits et des circonstances, peut être n'importe quel d'entre nous.
Et parce que nous-mêmes, et beaucoup d'entre ceux qui sont tout autour, nous ne sommes pas disposé-e-s ni à nous taire, ni à rester chez nous tranquilles, ni à attendre patiemment que la hache tombe sur nos têtes, nous allons résister et nous battre jusqu'à la fin. Jusqu'à ce que le "nous" devienne le "tous et toutes". Jusqu'à ce que des gens égaux ne craignent pas les systèmes et les états, ne séparent pas leur prochain sur la base du sexe et de la race et se dirigent vers une société sans classes. À travers la résistance collective, l'autogestion de nos vies et la revendication de notre quotidienneté, à travers la guerre de classe, loin de divisions ethniques, sociales et raciales.

Villa Amalias - Mai 2013  

We are the target…

… and let’s not fool ourselves, all of us, locals and migrants, we’re standing under the class pyramid.
The attack, which the state and the capital have unleashed, coordinated and with absolute military discipline, is becoming more and more intense. The goal of that collaboration is the supposed salvation of the country. Their real interest is far beyond from getting people out of their misery, their poverty, their unemployment, their slavery and eventually their death. Their only wish seems to be our submission to the domestic and the foreign capital and to the state’s authority unconditionally and unlimitedly. They want us to bend over to the commands and the ideology of the state’s power.
They know that the fear leads to “slavery”. That’s the exact point, in which, the-above-the-class pyramid lean on. The spreading of the fear seems to be their strongest weapon against us. The rhetoric and the acts of fear and repression compose their next weapon. The weapon, which will help the system to bloom by smashing anyone who dares standing in front of their way. The system’s methods are vulgar and fascistic.
They violete our working possessions by using inhuman lows and mnemoniums,  by smashing the unity of the working class between locals and migrants, legals and illegals, by repressing violently the working struggles using the police authorities.
They violete, they fence and they sell off the free public spaces to all kinds of bosses (Chalkidiki, Pedion tou Areos, Victoria square), in the name of the development and the regeneration. The police always stand by their side to protect their hatched estates.
They condemn and use us a target the “marginalized” social groups (people with HIV syndrome, drug addicts) as if they are the public enemy. They have imposed the operation “Thetis” to protect the citizens from those “antisocial” groups, by sending them to detention centers (Amygdaleza) and prisons. In this way they think they protect the family-centered society and they establish the absolute low and order.
They repress and evacuate self-organized spaces, squats, and means of contra-information of the movement, ventures that ideologically and practically consider as a threat to the system’s security and order, just because they propose another way of living. The most common system’s tactic is to chasse, torture and imprison all those who fight against it.
The emigrants are being chassed, like they were the biggest problem of the country. With the operation “Xenios Zeus”, the detention centers and the numerous deportations, they’re trying to spread the ideology of fascism by pretend that the care for the safety of the Greek citizens and in the same time they’re offering an alibi to the xenophobic and racist groups of the society. The fascists are the system’s devoted companions as they have obtained the authority to unleash racist pogroms (at the center of Athens, at agios Pandeleimonas) and to attack the emigrants (the shooting of the workers in Manolada is the most recent example).

                                                                                                        … but we are also the arrow

To all those who visualize a homogeneous society, clean, submissive and totally controlled, a society full of fear and hatred, in which all the different voices will be muzzled, our answer should be overall and collective. All those years people have undergone many of those visionaries. And if they haven’t, the history is already written and it’s unchangeable. We must be aware that depending on the situation and the conditions, anyone could be “different”.

And because we don’t recognize to ourselves the will to stay silent, or to stay peacefully at home, or to wait patiently for the guillotine to decapitate us, we will resist and we will fight until the end. Until we become united. Until we become equals. Until we become the people who wont be afraid of the capitalistic nations and systems. People who won’t dissociate their adjoining based on his/her gender and race. People who will walk sise by side in a classless society. We will fight them through collective resistance, self-management of our lives, claiming of our everyday life, through the class war against the ethnical, social, racial discriminations.

Villa Amalias - May 10, 2013

Saturday, April 27, 2013

Φράουλες και ανθρώπινη εκμετάλλευση


κείμενο της συνέλευσης μεταναστών μικροπωλητών και αλληλέγγυων της ασοεε που μοιράστηκε στη μικροφωνική αντιπληροφόρησης και αλληλεγγύης την Παρασκεύη 26 Απρίλη στην πλατεία Βικτωρίας.

Φράουλες και ανθρώπινη εκμετάλλευση
Αυτά είναι τα δύο βασικά εξαγώγημα προϊόντα και τα δύο σε τεράστιες ποσότητες της Νέας Μανωλάδας, μιας επαρχίας του νομού Ηλείας, 260 χλμ δυτικά της Αθήνας. Οι μεν φράουλες φιγουράρουν κάθε άνοιξη, κόκκινες και λαχταριστές, στους πάγκους των λαϊκών αγορών και τα ράφια των σούπερ μάρκετ. Η εκμετάλλευση των μεταναστών εργατών γης δε, καλά κρυμμένο μυστικό στις τάξεις της ρατσιστικής και ξενοφοβικής ντόπιας κοινωνίας, καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου, που εξαιτίας κάποιων θερμόαιμων ρουφιάνων ενός εκ των τσιφλικάδων της περιοχής, καταφέρνει και απασχολεί για λίγο τα εγχώρια και διεθνή ΜΜΕ.

Λίγα λόγια για τα φέουδα της Μανωλάδας
Στα χωράφια της Μανωλάδας εργάζονται τα τελευταία χρόνια 4000-5000 εργάτες γης. Όλοι τους σχεδόν μετανάστες, κυρίως από το Μπαγκλαντές και λίγο καιρό πριν από το Πακιστάν, αρκετοί από αυτούς χωρίς χαρτιά. Η βασική τους εργασία αφορά την καλλιέργεια, τη συγκομιδή και τη συσκευασία φράουλας αλλά ανάλογα με την εποχή απασχολούνται και στην καλλιέργεια και άλλων αγροτικών προϊόντων, όπως πατάτας, πορτοκαλιών κτλ. Η εργασία ξεκινάει από τις 6 το πρωί και τελειώνει στις 9-10 το βράδυ με μεροκάματο 25 ευρώ και προφανώς χωρίς ένσημα, ασφάλιση και οποιαδήποτε ιατροφαρμακευτική κάλυψη σε περίπτωση κάποιου εργατικού ατυχήματος. Διαβιούν χειμώνα – καλοκαίρι σε αυτοσχέδιες σκηνές ή μέσα στα θερμοκήπια, χωρίς νερό, ρεύμα, τουαλέτα και άλλα βασικά είδη ανάγκης.
Οι συνθήκες εργασίας είναι κυριολεκτικά απάνθρωπες καθώς πέρα από το εξαντλητικό ωράριο δουλεύουν υπό συνεχή επιτήρηση και εκβιασμούς από τους ρουφιάνους επιστάτες των κάθε λογής τσιφλικάδων της περιοχής που τους συμπεριφέρονται σαν σκλάβους. Ξυλοδαρμοί και εξευτελιστικές συμπεριφορές σε καθημερινή βάση, απειλές για τη ζωή τους, εκβιασμοί ότι θα τους παραδώσουν στην αστυνομία, για όσους δεν έχουν χαρτιά, μη καταβολή των δεδουλευμένων τους και σφαίρες στο ψαχνό όταν κάποιοι τολμούν έστω και για λίγο να σηκώσουν κεφάλι.

Το γεγονός
200 μετανάστες από το Μπαγκλαντές που εργάζονται σε ένα από τα πολλά κτήματα της περιοχής, αυτό του τσιφλικά Βαγγελάτου, αρχίζουν τις τελευταίες μέρες και διεκδικούν την καταβολή των δεδουλευμένων τους των 6 τελευταίων μηνών. Κάνουν συνεχώς εκκλήσεις προς των τσιφλικά και τους επιστάτες του αλλά έρχονται αντιμέτωποι με τις ύβρεις και τις απειλές τους. Συντάσσουν μάλιστα και καταγγελία που προσπαθούν να παραδώσουν στην αστυνομία και την κυβέρνηση χωρίς φυσικά κανένα αποτέλεσμα. Λίγες μέρες πριν τη δολοφονική απόπειρα εναντίον τους κάνουν μία μέρα απεργία και η απάντηση του τσιφλικά ήταν η απειλή ότι θα φέρει άλλους μετανάστες στη θέση τους, κυρίως από Αλβανία, Ρουμανία, Βουλγαρία και ότι θα τους διώξει απλήρωτους. Η απάντηση που πήρε: «δώσε τα λεφτά που μας χρωστάς και φεύγουμε». Προφανώς, ο τσιφλικάς δεν πραγματοποίησε την απειλή του, καθώς οι βαλκάνιοι μετανάστες ζητάνε 40 ευρώ μεροκάματο και συνέχισε να αγνοεί τις απαιτήσεις των εργατών. Έτσι στις 17/4 οι ίδιοι οι μπαγκλαντεσιανοί εργάτες αποφασίζουν να πάνε να διαμαρτυρηθούν έξω από το σπίτι του τσιφλικά και ως απάντηση λαμβάνουν τα πυρά από τους μπράβους επιστάτες του, που είχε ως συνέπεια τον τραυματισμό 30 εργατών, με 7 από αυτούς σε αρκετά σοβαρή κατάσταση. Πέραν του ότι το ασθενοφόρο έκανε δύο ώρες να φθάσει στο σημείο, το πρώτο πράγμα που έκανε η αστυνομία ήταν να αρχίσει τη δίωξη και τη σύλληψη όσων μεταναστών δεν είχαν χαρτιά, μη ασχολουμένη με τους ένοπλους δολοφόνους.
Ήταν η διάσταση που πήρε το θέμα, στα διεθνή κυρίως ΜΜΕ και η συνεπακόλουθη εικόνα της χώρας (1), η αδυναμία συγκάλυψης του γεγονότος και ο φόβος για τις αντιδράσεις των μεταναστών εργατών που ανάγκασε τις αρχές να ασχοληθούν με το θέμα και τη δίωξη των δραστών.
Τις επόμενες 2 μέρες, 18 και 19 Απριλίου, κανένας μετανάστης δεν πήγε για δουλειά σε όλη την ευρύτερη περιοχή και πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση διαμαρτυρίας που συμμετείχαν πάνω από 10.000 μετανάστες εργάτες γης. Προφανώς αποσιωπήθηκε από τα ΜΜΕ αλλά ήταν ουσιαστικά αυτό που ανάγκασε τον ίδιο τον υπουργό δημόσιας τάξης Ν. Δένδια να τάξει στους μετανάστες τίποτα περισσότερο από το αυτονόητο, την καταβολή όλων των δεδουλευμένων τους και την αστυνομία να συλλάβει τους μπράβους δολοφόνους και το αφεντικό τους.

Το 2008 είχαν διαρρεύσει φωτογραφίες από την ίδια περιοχή που απεικόνιζαν τις συνθήκες διαβίωσης και εργασίας των μεταναστών εργατών γης. Τότε οι μετανάστες ήταν κυρίως από το Πακιστάν. Και τότε, όπως και τώρα, όλοι μας είχαμε  ¨σοκαριστεί¨ από το γεγονός, τα ΜΜΕ είχαν φορέσει για λίγο το φιλανθρωπικό τους προσωπείο και το κράτος θα αντιμετώπιζε το πρόβλημα, κάνοντας λόγο για μεμονωμένο περιστατικό. Και τα προηγούμενα χρόνια όμως το μοντέλο αγροτικής παραγωγής ήταν πανομοιότυπο με το σημερινό. Μόνο που τη θέση των Πακιστανών και μπαγκλαντεσιανών εργατών κατείχαν μετανάστες από τα βαλκάνια και κυρίως από την Αλβανία.
Τόσα χρόνια μετά όχι μόνο τίποτα δεν έχει αλλάξει, απεναντίας η εργασιακή συνθήκη έχει γίνει ακόμα πιο βάρβαρη και η εκμετάλλευση των μεταναστών συνιστά άλλο ένα καλοκουρδισμένο σχέδιο κράτους και αφεντικών για ανάπτυξη και έξοδο από την κρίση.
Είναι το ίδιο το κράτος που έμμεσα ή άμεσα ωθεί τους μετανάστες να εργαστούν στα χωράφια των ντόπιων τσιφλικάδων. Όσους από αυτούς δηλαδή καταφέρνουν και γλυτώνουν από τις νάρκες στον Εύρο και το βυθό της θάλασσας. Όσους από αυτούς δεν χωράνε στα κολαστήρια της αστυνομίας και τα  στρατόπεδα συγκέντρωσης. Όσους από αυτούς, που καλούνται να απαντήσουν στο ερώτημα ή μένω κλεισμένος και φοβισμένος στο σπίτι να πεθάνω από την πείνα, καθώς στους δρόμους παραμονεύουν σε κάθε γωνία είτε μπάτσοι είτε φασίστες, ή δουλεύω ως σκλάβος για ένα κομμάτι ψωμί, αποφεύγοντας έτσι την απέλαση ή τον εγκλεισμό σε κάποιο στρατόπεδο συγκέντρωσης. Και αυτό διότι υπάρχει συμφωνία κράτους, τοπικών αρχών και τσιφλικάδων της περιοχής να μην συλλαμβάνει η αστυνομία όσους εργάζονται στα χωράφια της περιοχής (2)
Και κάπως έτσι η εργασία υπό αυτούς τους όρους για τους μεν μετανάστες φαντάζει ως μόνη διέξοδος και σανίδα σωτηρίας, για τα δε αφεντικά ένα πολύ καλό εργαλείο για την όλο και πιο βαθειά εκμετάλλευση των εργατών. Κερασάκι στην τούρτα της εκμετάλλευσης, για να μην μένουν τα τσιράκια των αφεντικών παραπονεμένα, η παρακράτηση χρημάτων από τα μεροκάματα των μεταναστών εργατών γης για να τους παρέχουν ένα κομμάτι ψωμί.(3)

Τα όσα συνέβησαν πριν λίγο καιρό στη Μανωλάδα δεν είναι απλά και μόνο ένα μεμονωμένο περιστατικό. Είναι ένα βίαιο και απάνθρωπο καθεστώς εργασίας που αρχικά επιβάλεται στους απόκληρους και σε όσους βρίσκονται στον πάτο κάθε φορά του βαρελιού. Και όσο βαθαίνει η κρίση αυτός ο πάτος χωράει όλο και πιο πολλούς από μας.  Όσο αλληλοφαγωνόμαστε μεταξύ μας και ρίχνουμε το φταίξιμο για τα δεινά μας στους μετανάστες και στους ¨άλλους¨ τόσο στρώνουμε το έδαφος στην εκμετάλλευση και την καταπίεση. Όσο δεν στοχεύουμε στον πραγματικό εχθρό, που δεν είναι άλλος από  όλους αυτούς που μας εκμεταλέυονται πλουτίζοντας εις βάρος μας, τόσο βγάζουμε τα μάτια μας με τα ίδια μας τα χέρια.

ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΝΤΟΠΙΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΔΥΝΑΣΤΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ

Σημειώσεις:
(1)Η εικόνα των τραυματισμένων μεταναστών εργατών γης, έκανε το γύρο του κόσμου. Για πολλοστή φορά, διεθνείς οργανισμοί συνέταξαν καταδικαστικές αποφάσεις εναντίον της Ελλάδας για τη μεταχείριση των μεταναστών, λες και αρκούν πέντε υπογραφές να δώσουν λύση στο πρόβλημα. Επιπλέον, διάφοροι φορείς και οργανώσεις, συντονίζουν κυρίως μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης (facebook κλπ) έχουν ξεκινήσει καμπάνια για μποϋκοτάζ της φράουλας Μανωλάδας με ονομασία «Φράουλες και αίμα».

(2)Το σχέδιο έχει ως εξής: Οι ντόπιο τσιφλικάδες, υπό την επίγνωση τοπικών αρχών και κυβέρνησης, αιτούνται κάθε φορά ένα συγκεκριμένο αριθμό εργατών. Έρχονται σε συνεννόηση με κάποιον ¨δικό τους¨ μετανάστη, που αποκαλείται «μάστορας», συνήθως ίδιας καταγωγής με τους εργάτες, ο οποίος αναλαμβάνει να βρει τους εργάτες από την Αθήνα. Κριτήριο δεν είναι η κατοχή ή όχι χαρτιών, αλλά οι γνωριμίες που μπορεί να έχει ο κάθε μετανάστης. Η μεταφορά τους στα χωράφια που θα εργαστούν γίνεται με αμάξια που έρχονται και τους παραλαμβάνουν από την Αθήνα. Μοναδικό εχέγγυο της συμφωνίας είναι ότι όσο δουλεύουν και δε δημιουργούν πρόβλημα δε θα έχουν καμία ενόχληση από την αστυνομία.

(3)Τα μεροκάματα είναι της τάξης των 17-25 ευρώ αλλά καταβάλλονται κάθε 2-3 μήνες. Τα έξοδα για τη διατροφή των μεταναστών και για όποιες άλλες παροχές (τηλεκάρτες, και έξοδα διαβίωσης) τους αφαιρούνται από το συνολικό ποσό πληρωμής. Ακόμα και σε αυτή την περίπτωση, η εκμετάλλευση δεν έχει όρια. Τα ψώνια δεν τα κάνουν οι ίδιοι οι μετανάστες αλλά οι επιστάτες ή ο «μάστορας». Κι από κει που κάθε μετανάστης χρειάζεται 70-80 ευρώ το μήνα για τη διατροφή του, τους γίνεται παρακράτηση μέχρι και 400 ευρώ το μήνα, με αποτέλεσμα συχνά η αμοιβή τους να πέφτει σε 150 ευρώ για δουλειά ενός μήνα. Τα λεφτά αυτά που παρακρατούνται καταλήγουν προφανώς στα χέρια των τσιφλικάδων και των ρουφιάνων που τους προστατεύουν.

αναδημοσίευση από http://immigrants-asoee.espivblogs.net/

Wednesday, April 24, 2013

Μα ότι και να κάνουν το στόμα δεν μας κλείνουν...

Κείμενο προσαχθέντων από τη σημερινή δράση στην Πρυτανεία (ΕΚΠΑ)
Σήμερα Τετάρτη 24 Απριλίου, προβήκαμε σε δράση αλληλεγγύης προς τις δύο φιμωμένες κινηματικές δομές αντιπληροφόρησης (Athens Indymedia και Ραδιοζώνες Ανατρεπτικής Έκφρασης) στο κτίριο της Πρυτανείας του Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ).
Προχωρήσαμε στην ανάρτηση γιγαντοπανό στην πρόσοψη του κτιρίου με σκοπό την ανάδειξη της φίμωσης της ελευθερίας του λόγου και την καταστολή κάθε αντιστεκόμενης και αγωνιζόμενης φωνής.
Λίγο μετά τη 1 το μεσημέρι, ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις όλων των ειδών (ΜΑΤ, Δέλτα, Δίας και ασφαλίτες) με μία συντονισμένη και θεαματική επιχείρηση κύκλωσαν  το προαύλιο της Πρυτανείας και εισήλθαν ακόμα και μέσα σε αυτή, και προχώρησαν σε προσαγωγή όλων όσων βρίσκονταν εκείνη τη στιγμή στην περιοχή (ακόμα και τουρίστες και άτομα που περίμεναν σε στάση λεωφορείου καθώς και σε γύρω δρόμους).
Για ακόμα μια φορά εναντιωνόμαστε στο σύγχρονο ολοκληρωτικό καθεστώς που ποινικοποιεί κάθε ενέργεια αμφισβήτησης και αντίστασης προς αυτό. Η συγκεκριμένη κατασταλτική επιχείρηση του καθεστώτος δεν μας πτοεί ούτε μας κάμπτει, ίσα ίσα μας εξοργίζει και μας δίνει ώθηση να συνεχίσουμε και να κλιμακώσουμε τον αγώνα μας ενάντια στο κράτος και την εξουσία, ενάντια στην ποινικοποίηση της αδιαμεσολάβητης έκφρασης.
Καλούμε όλους και όλες αύριο, Πέμπτη 25/4 στην πορεία αλληλεγγύης προς τα μέσα αντιπληροφόρησης στο Μοναστηράκι στις 18.00
Επίσης, κάλεσμα αλληλεγγύης αύριο, Πέμπτη 25/4, στις 9.00 στα δικαστήρια της Ευελπίδων από όπου περνάνε οι 6 συλληφθέντες από τη σημερινή παρέμβαση στην Πρυτανεία του Πανεπιστημίου Αθηνών.
ΟΣΟ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΝ ΤΗ ΣΙΩΠΗ
ΔΥΝΑΜΩΝΟΥΝ ΟΙ ΦΩΝΕΣ ΜΑΣ
Προσαχθέντες – προσαχθείσες, αλληλέγγυοι – αλληλέγγυες στα υπο καταστολή μέσα αντιπληροφόρησης

για συνεχή ενημέρωση σχετικά με τη σημερινή παρέμβαση στα Προπύλαια και την κατασταλτική επιχείρηση εναντίον συντρόφων και συντροφισσών
https://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1467157
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΑ ΜΕΣΑ ΑΝΤΙΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ
ΠΟΡΕΙΑ, ΠΕΜΠΤΗ 25 ΑΠΡΙΛΗ 
6μμ Μοναστηράκι
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ, ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 26 ΑΠΡΙΛΗ
10πμ πλ.Πολυτεχνειούπολης, Ζωγράφου